Hang the DJs

Out of Time...

2008-02-07T11:31:00.000+02:00

Δυστυχώς δεν έχω χρόνο φίλοι μου αυτόν τον καιρό να ασχοληθώ με τα νέα συγκροτήματα όπως θα ήθελα.

Έχω να ακούσω τόσα πολλά πλέον (πάνω από 600 CDs με περιμένουν εδώ και μήνες) και δεν έχω χρόνο να αξιολογήσω τίποτα.

Μέχρι νεωτέρας σας αφήνω στους ήχους των Deltawave...

L&P
xx

Fishboy...

2007-12-22T12:34:00.000+02:00

Οι Fishboy δεν είναι κάποιο καινούριο γκρουπάκι που θα σας γράψω σήμερα, αλλά μάλλον είναι κάποιοι που δεν γνωρίζετε και που προσωπικά και εγώ αγνοούσα.

Τους έμαθα όμως με την κυκλοφορία του 4ου album τους με τον τίτλο "Albatros: How we failed to save the lone star state with the power of rock and roll" ο οποίος κυκλοφόρησε μόλις το Νοέμβριο. Υπάρχουν από τα τέλη του 90 και από το 2000 και μετά κυκλοφόρησαν άλλα 3 album σε διαφορετική δισκογραφική όμως. Ίσως η αλλαγή αυτή να τους έκανε καλό τελικά.

Τεξανοί (συγκεκριμένα από το Denton) και πολύ περήφανοι για αυτό. Indie retro pop αν με ρωτήσετε, σε πολύ upbeat ρυθμούς, χορευτική όσο δεν πάει, με την συνοδεία πολλών πνευστών, πλήκτρων και καταιγιστικών κρουστών. Οι τύποι τζαμάρουν άγρια και γουστάρουν και μαζί και εμείς.

Επηρεασμένοι από Beck, Beatles, Buddy Holly, θυμίζουν λίγο Weezer στα φωνητικά αλλά καμιά σχέση ως ταλέντα, δεν υπάρχουν Weezer...

Και αν αναρωτιέστε για το όνομα του συγκροτήματος, είναι το παρατσούκλι του τραγουδιστή και βγήκε όταν σε μια εκδρομή με το σχολείο το 97 σε ένα ενυδρείο του Dallas, προκλήθηκε από έναν συμμαθητή να πάρει ένα ψάρι από μια γυάλα και να το φάει... Την συνέχεια την φαντάζεστε...

Enjoy...

Fishboy - Half time at the proper name spelling bee
Fishboy - Taqueria Girl
Fishboy - Parachute (Using The Ghost of Buddy Holly As A)

Archer...

2007-12-15T12:58:00.001+02:00

Όταν τους άκουσα για πρώτη φορά πριν ένα χρόνο εντυπωσιάστηκα. Ακόμα ένα γκρουπάκι από τη Σουηδία και συγκεκριμένα από ένα νησί με το όνομα Jamtland.

Οι Archer είναι (?) τέσσερις 20χρονοι και μια κοπέλα στα ντραμς και λέω είναι με ερωτηματικό γιατί όταν αποφάσισα να γράψω κάτι για αυτούς δεν μπόρεσα να βρω περισσότερες πληροφορίες. Το επίσημο site τους δεν λειτουργεί πλέον και το myspace τους είναι ψιλοπαρατημένο με ένα μήνυμα ότι βρίσκονται σε "διάλειμμα" αλλά θα επιστρέψουν σύντομα. Το ελπίζω...

Ίσως να μη μπόρεσαν να βρουν δισκογραφική και να αναδιοργανώνονται γιατί τα μόνα τραγούδια που κυκλοφόρησαν και υπάρχουν είναι σε demo μορφή. Αξίζει όμως να τους ακούσετε και να κρίνετε από μόνοι σας. Θυμίζουν τις ιστορίες των εφήβων που ζουν σε ένα καταθλιπτικό μέρος, χωρίς πολλές επιλογές για διασκέδαση και σχηματίζουν "γκρουπ της κρεβατοκάμαρας"...

Πολύ χορευτικό συγκρότημα, μελωδικοί, twee pop ριφάκια, δυναμικά ντραμς και η συνοδεία organ τους κατατάσσει στην κατηγορία των indie γκρουπ που θα είχαν να δώσουν κάτι παραπάνω. Το ταλέντο το έχουν πλούσιο και προσωπικά τρελαίνομαι για το "God Damn Pressure"... Enough said...

Archer - God damn pressure
Archer - Necropol
Archer - October 16

υ.γ. Αν κάποιος/κάποια έχει περισσότερες πληροφορίες ή γνωρίζει κάτι νεότερο θα χαιρόμουν να το μάθω...

Moto Boy...

2007-12-11T14:09:00.000+02:00

Μετά από ένα διάλειμμα αρκετών μηνών, ήρθε ο καιρός να συνεχίσω να μοιράζομαι γνώσεις, συγκροτήματα, απόψεις και τραγούδια που μου αρέσουν, σε όποιους τυχαίνει και με διαβάζουν...

O Moto Boy ή αλλιώς Oskar Humlebo, μας έρχεται από την Σουηδία και πιο πριν ήταν γνωστός ως "Motorcycle Boy". Το πρώτο του single "Blue Motorbike" κυκλοφόρησε τον Μάιο και είναι ο προάγγελος για το ντεμπούτο του που θα κυκλοφορήσει στις 16 Ιανουαρίου από την δισκογραφική "Songs I wish I had written".

Εμφανισιακά θυμίζει τη χρυσή εποχή των '70s και του glam-rock, με make-up και ψηλά τακούνια αλλά με αγνό indie ήχο. Στη σκηνή είναι μόνος του, αλλά δε με χαλάει καθόλου. Πανέμορφη φωνή και μελωδία με τη συνοδεία drum machine και synth. Το "Motorcycle Boy" είναι ότι καλύτερο και ταξιδιάρικο άκουσα το τελευταίο 3μηνο.

Πανέμορφο...

Moto Boy - Blue motorbike

"I came to ask you out, been wanting to for days,
Will you go with me tonight?
I will pick you up on my blue motorbike, I'll be there sevenish,
And you'd better hold on tight, cause I like the sense of speed,
And I like the sense of you,maybe you like me too...

I know a secret place, where the rock steeps into sea,
Will you go there with me tonight? We can dive into,
The black and eerie blue, maybe we'll even kiss,
And you'd better hold on tight, cause I like the sense of falling,
And I like the sense of you, maybe you like me too...

Can I have this dance?
Cause life's a grim waltz and I'm too young to dance,
I'm too young to dance,
Can I have this jive?
Cause life's a grim waltz and I'm too young to dance...
I'm too young to dance..."

Palomar...

2007-06-15T13:16:00.000+03:00

Έρχονται από το Brooklyn, New York και το όνομά τους παραπέμπει σε ένα παρατηρητήριο της California.

Το συγκρότημα αποτελείται από 3 κοπέλες και έναν drummer. Προσωπικά τα φωνητικά μου θυμίζουν μία από τις ιέρειες της twee pop. Φυσικά μιλάω για την Amelia Fletcher των Heavenly.

Το “Our Haunt” είναι ένα πανέμορφο indie pop tune και έρχεται από τον 4ο και τελευταίο δίσκο των Palomar (All things, Forests) που κυκλοφόρησε πρόσφατα (20-03-07).

Ένα τραγούδι που πραγματικά με ανατριχιάζει όποτε το ακούω. Μιλάει για το θάνατο και το τέλος μίας φιλίας και μας παρακινεί να προχωρήσουμε παρακάτω.

Ξεκινάει με βαριά riffs από το μπάσο για εισαγωγή και κλείνει στο τελευταίο λεπτό με μια εκπληκτική μελωδία και απανωτά κιθαριστικά riffs όπου όλο το συγκρότημα τα χώνει κανονικά και σου δίνει μια κλωτσιά να προχωρήσεις και να ξεκολλήσεις.

"Walk on, walk on, walk on..."

Palomar - Our Haunt

The Antiques...

2007-06-15T13:11:00.000+03:00

The Antiques. Είμαι σίγουρος ότι αυτό το συγκρότημα θα κάνει πάταγο όταν το σπρώξει η δισκογραφική του και ο μουσικός τύπος.

Μία μπάντα που μετρά 2-3 χρόνια ζωής και έρχεται από την Washington DC, κάπως μελαγχολική στους στίχους της, οι μουσικοκριτικοί την συγκρίνουν με τους Joy Division & τους Wedding Present, μα με πανέμορφες ατμοσφαιρικές ποπ μελωδίες. Προσωπικά μου θυμίζουν αρκετά Field Mice (και γενικότερα την παλιά καλή εποχή της φοβερής Sarah Records) με την προσθήκη organ.

Enjoy…

The Antiques – One day you’ll be sorry too

Asobi Seksu...

2007-06-15T13:05:00.000+03:00

Ένα συγκρότημα από τη Νέα Υόρκη που μετράει 3 χρόνια ζωής. Τα τραγούδια τους άλλοτε έχουν γιαπωνέζικα και άλλες φορές αμερικάνικο στίχο.

Front woman είναι η εκπληκτική Yuki Chikudate, η οποία νομίζεις ξεπήδησε από κάποιο anime cartoon και σε μαγεύει με τη φωνή της.

Το “I’m happy but you don’t like me” είναι από το ομώνυμο debut LP το 2004 τους και πραγματικά τα σπάει. Ένας δυναμίτης, με άλλοτε δυνατά κιθαριστικά εφέ και γκάζια και άλλοτε twee pop riffs, που σε συνδυασμό με τις ποπ μελωδίες και την εφηβική-ανατολίτικη φωνή της Yuki σε ταξιδεύουν πραγματικά.

Πέρσι έβγαλαν το 2ο δίσκο τους με τον τίτλο “Citrus” και ένα live cd με τον τίτλο “ Asobi Seksu Live at The Echo 10/06/2006”. Δεν τα άκουσα αλλά είμαι σίγουρος ότι αν είναι στο ίδιο στυλ, θα πρέπει να είναι αρκετά αξιόλογα.

Δεν μπορώ να τους κατατάξω κάπου και να τους βάλω την ταμπέλα των shoegazers, μου αρκεί το αποτέλεσμα και το χαμόγελο που μου φέρνουν στα χείλη…

Το όνομά τους σημαίνει “Sex for fun” ή “Playful Sex”…που θα πάει, θα μάθω και γιαπωνέζικα…

Asobi Seksu - I'm happy but you don't like me

Aerospace...

2007-06-15T13:01:00.000+03:00

Επόμενο συγκρότημα για παρουσίαση είναι οι Σουηδοί Aerospace. Δεν πρόκειται για κάποια τόσο νέα μπάντα, μιας και μετράνε περίπου 7 χρόνια ζωής.

Παρόλα αυτά η μουσική τους είναι τόσο φρέσκια (όπως και τα περισσότερα συγκροτήματα από τη Σουηδία) με πανέμορφους twee ήχους και μελωδίες που δεν σε αφήνουν αδιάφορο. Θυμίζουν Belle & Sebastian αρκετά.

Έχουν κυκλοφορήσει ένα LP με τίτλο “The Bright Idea Called Soul” πρόσφατα ένα EP (όπου εμπεριέχεται το τραγούδι που σας δίνω παρακάτω) με τίτλο “In a Place of Silver Eaves”. Προσωπικά μου αρέσουν πολύ. Λατρεύω τα riffs της κιθάρας που δίνουν ένα πιο μελαγχολικό τόνο στα τραγούδια τους όπως θα ακούσετε.

Enjoy…

Aerospace - Tenderness is the Plight of the Weakerthan

Voxtrot...

2007-06-12T18:40:00.000+03:00

Αν οι Smiths έβγαιναν το 2007 τότε θα ακούγονταν κάπως έτσι. Δημιουργήθηκαν το 2003 στο Austin του Texas και έχουν κυκλοφορήσει 3EPs μέχρι τώρα. Όλα αυτά μέχρι τις 22 Μαΐου που κυκλοφόρησε ο ομώνυμος και πρώτος τους δίσκος.

Τους ανακάλυψα πέρσι τυχαία από κάτι demos. Ίσως να είναι μία από τις καλύτερες indie pop μπάντες που ο κόσμος δεν έμαθε ακόμα και που έχω ακούσει εδώ και χρόνια.

Πολυτάλαντοι, πανέμορφοι, εκπληκτικοί. Σίγουρα πρέπει να είναι fans των Smiths, γιατί αν δείτε videos τους στο youtube ο τραγουδιστής κινείται ρυθμικά και μιμείται κινήσεις του μεγάλου Μοζ. Επίσης τον Johnny Marr θυμίζει ο κιθαρίστας, αεικίνητος ενώ παίζει και αφού αποφεύγει πολλά ακόρντα αλλά ριφάρει συνεχώς στολίζοντας έτσι τα φωνητικά.

Enjoy…

Voxtrot - Kid Gloves
Voxtrot - Trouble
Voxtrot - Mothers, Sisters, Daughters & Wives
Voxtrot - The Start Of Something

[ingenting]...

2007-06-12T18:35:00.000+03:00

Ένα ακόμα συγκρότημα από τη Στοκχόλμη. Το όνομά τους σημαίνει “τίποτα” αλλά τα παιδιά μόνο για το τίποτα δεν είναι.

Δημιουργήθηκαν το 2003 και παρόλα αυτά έχουν κυκλοφορήσει 3 EPs & 2 LPs. Το “Punkdrommar” είναι το χιτάκι από τον τελευταίου τους δίσκο. Ένα αρκετά χορευτικό indie-space pop κομμάτι με αναφορές στη δεκαετία των 70ς, τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά αφού είναι φανερό ότι ο τίτλος του τραγουδιού παραπέμπει στην punk μουσική και εκείνη την εποχή.

Τα φωνητικά δεν είναι σπουδαία, όχι πως θα καταλάβετε τίποτα γιατί είναι από τα λίγα Σουηδικά indie groups που τραγουδάνε στη μητρική τους γλώσσα. Γενικότερα οι Σκανδιναβικές χώρες όμως είναι άμεσα επηρεασμένες από τη Μεγάλη Βρετανία μουσικά, οπότε δε με εκπλήσσει τίποτα.

Πολύ ξεχωριστοί, πολύ όμορφο στυλάκι, αρκετά πρωτότυποι στους ήχους τους.

Enjoy

[ingenting] - Punkdrommar

Brett Anderson - Love is Dead…

2007-06-12T18:15:00.000+03:00

1993. Έμαθα τον Brett Anderson από τον παλιό μου φίλο & γνωστό ραδιοφωνικό παραγωγό της Θεσσαλονίκης, Νίκο Λουκίδη ή αλλιώς “λύκο”. Η πρώτη μου επαφή με τους Suede ήταν εκεί ψηλά στον πύργο του ΟΤΕ για όσους ξέρουν, στο Ράδιο Θεσσαλονίκη. Εκείνα τα χρόνια που όλοι ήμασταν μια παρέα. Anyway, θα μιλήσω για εκείνα τα ραδιοφωνικά χρόνια κάποια άλλη φορά…

Από τότε είχα γίνει groupie των Suede. Αφίσες, αυτόγραφα, μπλουζάκια, 4πλες κόπιες του κάθε single (10”, 7”, κασέτες και μετά που βγήκαν τα cds, cd1, cd2, cd3, etc), μέλος στο fanclub (SIS λεγόταν), demo tapes, bootlegs, δεκάδες sessions από το BBC, μυστικές fanclub gigs όσο ήμουν στην Αγγλία, φωτογραφίες, τα πάντα.

Δε θα ξεχάσω τη συναυλία σε μια περιοχή του Middlesex σε ένα studio ανάμεσα σε εργοστάσια (πρέπει να ήταν 98-99). Μας είχαν στείλει από το fanclub με το ταχυδρομείο χάρτη για να βρούμε που ακριβώς θα γινόταν η συναυλία. Έφυγα με το National Express 6μιση το πρωί για Λονδίνο. Έριχνε καρέκλες. Στις 10 και αφού είχα κάνει άπειρους κύκλους βρίσκω το studio. Βλέπω μια ξεβαμμένη ξανθιά Αγγλιδούλα με φούστα και χωρίς καλσόν
(όπως πάντα άλλωστε) και έναν άλλον Άγγλο ο οποίος έφερνε προς Brian Molko από την πολύ μάσκαρα, σκιά & makeup. Δεν ήμουν ο πρώτος τελικά και πέρασε κανα 5ωρο για να εμφανιστεί κανένας ακόμα. Έγινα μούσκεμα αλλά εκεί εγώ. Ξέχασα να σας πω, πως εκεί μπορεί να έφτασα 10 το πρωί αλλά οι πόρτες άνοιγαν στις 19:00 και η συναυλία ξεκινούσε στις 21:00. Τέτοιες μαλακίες κάναμε…

Η συναυλία ήταν εκπληκτική btw…Παρόλο που ήταν η εποχή που οι τότε Suede είχαν ήδη πάρει την κάτω βόλτα…Οι Suede ούτως η άλλως για μένα είχαν πάψει να υπάρχουν μετά την αποχώρηση του Bernard Butler, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία. Αρχές 2004 διαλύθηκαν. Δημιουργήθηκαν οι Tears από τον Brett Anderson & τον Bernard Butler. Τίποτα δεν ήταν το ίδιο όπως 12 χρόνια πριν. Και πριν 1μιση μήνα περίπου ο Brett έβγαλε τον πρώτο του προσωπικό του δίσκο.

Δε θα κάτσω να αναλύσω τα τραγούδια και να κάνω μια δισκοκριτική. Οι κριτικές που διάβασα ήταν ανάμικτες. Άλλες θετικές άλλες καυστικές. Ο δίσκος είναι αρκετά υποτονικός με 11 μελαγχολικές chill out μπαλάντες γεμάτες πνευστά και βιολιά που δε θυμίζουν σε τίποτα από αυτό που γνώρισα. Εκείνη τη ζωντάνια, τον δυναμισμό, τους δολοφονικούς στίχους που μιλούσαν για το wasted youth και τα όνειρά του. Τους πειραματισμούς & τη νέα γενιά των 90s. Τίποτα από όλα αυτά.

Brett Anderson - Love is Dead

Από σένα Brett περιμέναμε κάτι καλύτερο. Ο δίσκος σε γενικές γραμμές δεν είναι κακός. Απλά για όσους έμειναν στο παρελθόν και έζησαν ένα κομμάτι από εκείνη την εποχή, δεν μπορούν να κρίνουν αντικειμενικά, ούτε και εγώ. Ίσως να προχώρησε ο κόσμος και εμείς να μείναμε ρομαντικοί να αναπολούμε εκείνες τις εποχές, όμως καλύτερα έτσι παρά ένα αυτοβιογραφικό album από έναν μεσήλικα που βιάστηκε να μεγαλώσει ενώ είχε να δώσει τόσα πολλά. Για εμάς θα είσαι ακόμα ο Brett του 92-96…

Our love is dead Brett…

Band of Horses...

2007-06-12T18:12:00.000+03:00

Βαριές κιθάρες, μελαγχολικοί στίχοι, διαπεραστικά φωνητικά, είναι τα 3 στοιχεία που συνθέτουν αυτή τη μπάντα από το Seattle.

Ως Band of Horses υπάρχουν από το 2004 και το Funeral ανήκει στο ένα και μοναδικό τους άλμπουμ μέχρι στιγμής που κυκλοφόρησε πέρσι το καλοκαίρι με τον τίτλο “Everything but the time”. Στην ιστοσελίδα τους, μπορείτε να κατεβάσετε μερικά ακόμα mp3s που προσφέρει δωρεάν το συγκρότημα.

Μία μελαγχολική indie rock μπαλάντα, που παρομοιάζει το τέλος μιας σχέσης, με την αναμονή για ένα τηλεφώνημα που θα φέρει τα άσχημα νέα σε κάτι τραγικό.

Η αρμονική εισαγωγή, τα φωνητικά που θυμίζουν ψαλμωδίες, τα drums που θυμίζουν πένθιμη οβερτούρα και το τελικό ξέσπασμα και κλείσιμο των εγχόρδων, κάθε φορά που το ακούω με ανατριχιάζουν…

Enjoy

“In every occasion, I’ll be ready for the funeral…”

Band of Horses – Funeral

The Mary Onettes...

2007-06-11T13:59:00.000+03:00

Επιμένω Σουηδικά όπως πολλές φορές άλλωστε στο παρελθόν και επόμενο συγκρότημα είναι οι Mary Onettes (πανέμορφο και πανέξυπνο όνομα). Κατάγονται από το Jonkoping. Σχηματίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας και ενώθηκαν λόγω των κοινών μουσικών απόψεων και ακουσμάτων τους όπως οι Cure και οι Stone Roses.

Για 5 χρόνια δούλευαν στα τραγούδια τους χωρίς να επιτύχουν την εξασφάλιση ενός συμβολαίου με μια δισκογραφική. Μαζεύουν οικονομίες, φτιάχνουν ένα δικό τους studio και στέλνουν ένα demo στην Labrador. Μέσα στον επόμενο χρόνο το 1ο τους cd ήταν γεγονός. Έχουν κυκλοφορήσει 2 EPs και ένα studio album so far και περιμένουμε τη συνέχεια.

Οι επιρροές τους από τη δεκαετία των 80ς και το New Wave είναι παραπάνω εμφανείς. Στις παραμορφωμένες φασαριόζικες κιθάρες, τα φωνητικά, τα κρουστά που θυμίζουν drum machine. Προσωπικά θα τους παρομοίαζα με μία μίξη των Joy Division, των Jesus & Mary Chain και των Cure.

Σύντομα θα σας ετοιμάσω μια προσωπική μουσική συλλογή. Το Lost θα είναι από τα πρώτα στην λίστα. Σε καθηλώνει. Ένα τραγούδι για την χαμένη ευτυχία και για όσα πέταξες. Για όσα ένιωσες ότι έφυγαν και δεν γυρίζουν πίσω. Για όλα τα χρόνια που πέρασαν χωρίς νόημα και ήταν δικό σου το λάθος. Και ποιος δεν το έζησε αυτό άραγε;

Κλείνω τα μάτια, σηκώνομαι, χορεύω και σιγοτραγουδάω:

“...and I know you feel…the loss is all you had, the loss is all you had…
when all you do is wrong, when all you feel is wrong,
if I could dream away, if I could dream away, if I could dream away…”

The Mary Onettes - Lost
The Mary Onettes - Void

Baby Calendar...

2007-06-11T13:54:00.000+03:00

Οι Baby Calendar είναι ένα indie pop τρίο από τη Florida. Εκεί στα διάφορα διαλλείματα από surfing και τις pina colada που πίνουν, ολοκλήρωσαν 3 δισκογραφικές δουλειές σε 2 χρόνια.

Αυτές είναι τα Your Move (2004), Fifteen Year Old Sneakers (2005) & Gingerbread Dog (2006). Προς το παρόν είναι σε διακοπές γιατί επί 2 χρόνια έπαιζαν συνεχώς live και στις διακοπές των διακοπών τους συνθέτουν για το νέο τους LP & σχεδιάζουν καλοκαιρινά tours για το ερχόμενο καλοκαίρι. Καλό 2008 όπως το βλέπω για το νέο δίσκο.

Με εναλλασσόμενα ανδρικά & γυναικεία φωνητικά και εκπληκτικές διφωνίες, όμορφες ενορχηστρώσεις και twee pop στυλάκι (αν και οι κιθάρες τους “γρατζουνάνε” σε πολλά σημεία) σου δημιουργούν ανάμικτα συναισθήματα. Από την ηρεμία & τη μελαγχολία των ξυλόφωνων & του ντεφιού μέχρι την κορύφωση και την αποθέωση των παραμορφωμένων ακόρντων. Αξίζει να προσέξετε την αλλαγή στο Within Cell Walls για να νιώσετε αυτό που περιγράφω μετά το 01:40. Within Cell Walls & Lemon Snaps τα σπάνε κυριολεκτικά…

Enjoy

Baby Calendar – Within cell walls
Baby Calendar – Lemon Snaps
Baby Calendar – Traffic in the Tropics
Baby Calendar – Fifteen year old Sneakers

Sambassadeur...

2007-06-11T13:47:00.000+03:00

Επηρεασμένοι από τους Belle & Sebastian, Go-Betweens, Wire μέχρι και την France Gall όπως δηλώνουν, οι Sambassadeur είναι σίγουρα ένα από τα πιο πετυχημένα indie twee συγκροτήματα της Σουηδίας στην post-millenium era και μία από τις «ελπίδες της Σουηδικής μουσικής σκηνής» όπως λένε οι ίδιοι οι Σκανδιναβοί μουσικοκριτικοί.

Ανήκουν και αυτοί όπως και τα περισσότερα αξιόλογα twee pop συγκροτήματα της γενιάς τους στην Labrador Records. Ένα τετραμελές συγκρότημα με γυναικεία φωνητικά, 3 κιθάρες, 1 μπάσο & ένα drum machine.

Δημιουργήθηκαν το 2003 στην Στοκχόλμη και η δισκογραφία τους αποτελείται από 3 Eps και ένα ομώνυμο debut album. Ξεχωρίζω αυτά τα 2 κομμάτια από ότι έχω ακούσει από Sambassadeur. Το New Moon μπορείτε να το βρείτε στο πρώτο τους LP ενώ το Kate στο τελευταίο τους Ep που τιτλοφορείται “Coastal Affairs”.

Πολύ μελωδικοί, πολύ ομιχλώδεις, πολύ γλυκοί. Θα τους χαρακτήριζα τους Σκανδιναβούς Belle & Sebastian. Οι φαν του είδους θα τους λατρέψετε.

Enjoy

Sambassadeur – New Moon
Sambassadeur – Kate

Cazals...

2007-06-11T13:42:00.000+03:00

Cazals. Ένα 5μελές συγκρότημα από το Λονδίνο. Έγιναν περισσότερο γνωστοί το 2005 μέσω των σχέσεων τους με τον Pete Doherty & τους Babyshambles (και τους συνδέουν μουσικά με τους Libertines, αν και εμένα περισσότερο μου θυμίζουν Bloc Party) , έπαιξαν support μαζί τους, όπως επίσης με τους Rakes & τους Paddingtons.

Έχουν κυκλοφορήσει 3 cd singles μέχρι τώρα με κορυφαίο κατά τη γνώμη μου το Poor Innocent Boys. Πολύ psychedelic κιθάρες, βαριά bass riffs, καταιγιστικά drums και μία cockney accent του τραγουδιστή αυτοί οι 20χρονοι Λονδρέζοι αφήνουν πολλές υποσχέσεις για το μέλλον. Όποιος έχει την τύχη να τους δει live στο μέλλον ας το κάνει γιατί διαβάζω ότι τα δίνουν όλα σε κάθε gig.

Βρίσκονται στη Γαλλία από το Φεβρουάριο για να ηχογραφήσουν το debut album τους το οποίο θα κυκλοφορήσει από την Fighting Records αλλά δεν έχω μάθει περισσότερα για να είμαι ειλικρινής.

Keep on “dandying” lads…

Cazals – Poor innocent boys
Cazals – Beat me to the bone
Cazals – New boy in town (demo)
Cazals – Life is boring (demo)

Hang The DJs...

2007-06-10T22:35:00.001+03:00

Από σήμερα αποφάσισα να δημιουργήσω ένα δεύτερο blog (αδερφάκι του Love & Poison) που θα κινείται στο χώρο της indie pop σκηνής.

Μέσα από αυτό θα προτείνω (όποτε βρω χρόνο ή κάτι αξιοσημείωτο) κάποια νέα συγκροτήματα, θα κάνω δισκοκριτική σε κάποια album, μουσικά αφιερώματα και θα σας δίνω κάποια links από όπου νόμιμα θα μπορείτε να κατεβάζετε mp3 των συγκροτημάτων που σας αρέσουν. (Τα περισσότερα links για mp3 θα παραπέμπουν απ’ ευθείας στα websites είτε των ιδίων των συγκροτημάτων είτε των εταιρειών τους που τα παραχωρούν ελεύθερα για promotion)

Ελεύθερες όλες οι απόψεις & μουσικές σας προτάσεις. Συζήτηση για ότι σας προβληματίζει & για όποιο συγκρότημα ή καλλιτέχνη γουστάρετε. Συγχρόνως θα ακούτε από μια συλλογή που έφτιαξα ο ίδιος, μερικά από τα συγκροτήματα που μου αρέσουν. Ελπίζω να σας αρέσουν & σας.

Κλείστε λοιπόν τα αυτιά σας στους περισσότερους DJs & τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς και ψαχτείτε μόνοι σας ή ελάτε να ψαχτούμε παρέα μουσικά, γιατί βαρέθηκα...

Βαρέθηκα τους ψωνισμένους ραδιοφωνικούς παραγωγούς, βαρέθηκα και την άγνοια πολλών...Βαρέθηκα τα ίδια & τα ίδια...

Hang the DJs...Because the music that they constantly play, it says nothing to me about my life...